Sabırla ilmek ilmek dokunan ışıklar

İzmir Karataş’taki Cumhuriyet Eğitim Müzesi’nin nostaljik atmosferinde kapılarını aralayan sergi, yaklaşık 35 eserden oluşuyor. Her biri ayrı bir hikâye anlatan bu eserler; hat sanatının zarif çizgileriyle, kadın figürlerinin içsel gücüyle, müziğin ritmiyle ve doğanın sessiz güzelliğiyle birleşiyor. Necla Karakaya’nın parmak uçlarından çıkan her tel, bir melodinin notası gibi tuvaline işleniyor. Metalin soğukluğu, onun ellerinde sıcak bir duyguya dönüşüyor; çiviler sabrı, teller ise umudu simgeliyor. Bu buluşma, adeta sabırla örülmüş bir aşk hikâyesi gibi… Sergide yalnızca duvarlarda değil, tepsi ve sehpa gibi gündelik objelerde de filografinin zarafeti hissediliyor. Böylece sanat, yaşamın içine karışıyor; estetik yalnızca galerilerde değil, hayatın her köşesinde yeniden varlık buluyor.Necla Karakaya, emekli olduktan sonra tanıştığı filografiyi bugün bir “yaşam biçimi” olarak görüyor. Onun için bu sanat, yalnızca çiviyle teli buluşturmak değil, aynı zamanda insanın kendi iç sesini dinlediği bir yolculuk.Karakaya, sergisine adını veren duyguyu şu sözlerle anlatıyor: “Filografi, sabrın sanatla buluştuğu bir dildir. Her çivi bir nefes, her tel bir dua gibidir. Zamanla o teller arasında kendimi bulurum; bazen bir kadın siluetinde, bazen bir nota arasında… Aslında her eser, içimden geçen bir cümlenin sessiz halidir.”“Çivi ile Telin Aşkı” sergisi,Ekim ayının sonuna kadar, her gün 09.00-17.00 saatleri arasında Cumhuriyet Eğitim Müzesinde ziyaret edilebilir.Belki de bu sergi, hepimize unuttuğumuz bir duyguyu hatırlatıyor: Emekle dokunan her şey, zamanla ışıldar.