Anadolu'nun Asırlık Motifleri İzmir'de Yeniden Canlanıyor"

İzmir doğumlu ancak 50 yıllık Tokat gelini olan Emel Ardahanlı, emekliliğinin ardından Tokat’ta tanıştığı ustası Atıf Arpacıoğlu’nun yanında yazmacılık sanatını öğrenerek bu alana adım attı. Yaklaşık 30 yıldır Tokat baskı ustalığını sürdüren Ardahanlı, yedi kuşaktır bu sanatla uğraşan Yazmacıoğlu ailesinin dördüncü kuşak temsilcisi olduğunu belirtiyor.

600 Yıllık Kültürel Miras

Tokat yazmacılığının kökleri, Osmanlı dönemine kadar uzanan köklü bir kültüre dayanıyor. Yazmacılığın Tokat’ta güçlü şekilde gelişmesinin nedenlerinden biri, dönemin idari düzenlemeleri ve bölgedeki zanaatkâr geleneğinin sürekliliği olarak gösteriliyor. Bugün Türkiye’de yazmacılık denince akla gelen ilk şehirlerden biri hâlâ Tokat. İzmir’de de tarih boyunca önemli bir baskı kültürü bulunuyordu. basmane semtinin adının dahi bu baskı atölyelerinden geldiği bilinirken, kadınların geçmişte seçtikleri kalıplarla kendi kumaşlarına baskı yaptırıp bunları nakışla işledikleri aktarılıyor. Ancak tekstil sektöründeki dönüşümlerle birlikte bu atölyeler zamanla kapanmış ve kültür büyük ölçüde kaybolmuştu. Günümüzde bu kültürü İzmir’de yaşatmaya çalışan ekip; Emel Ardahanlı ile nakış eğitmenleri Esen Hanım ve Figen Hanım’dan oluşuyor. Ardahanlı baskıları hazırlarken, ekip arkadaşları motifleri işleyerek eserleri tamamlıyor. Üç kadın sanatçı, hem üretim yapıyor hem de bu kadim zanaatı yeni kuşaklara aktarmayı amaçlıyor.

60 Eserlik Sergi ve Özel Bir Fotoğraf Projesi

Sergide yaklaşık 60 eser ziyaretçilerin beğenisine sunuluyor. Ayrıca İzmir’in eski fotoğraflarının Tokat baskısı ve nakış teknikleriyle yeniden yorumlandığı özel bir çalışma serinin dikkat çeken bölümlerinden birini oluşturuyor.

Sergi 15 Aralık’a Kadar Cumhuriyet Eğitim Müzesi’nde Ziyarete Açık

Etkinlik, 15 Aralık’a kadar Karataş’ta bulunan İzmir Cumhuriyet Eğitim Müzesi’nde ziyaret edilebilecek. Sergi kapsamında ayrıca, geleneksel elde oyulmuş kalıplarla uygulamalı kısa atölye çalışmalarının da yapıldığı belirtiliyor. Tokat yazmacılığının İzmir’de yeniden görünür olmasını sağlayan bu çalışma, hem kültürel mirası yaşatma hem de kadın emeğini görünür kılma açısından önemli bir örnek niteliği taşıyor.